Dit kleine plein ligt tussen de Rozenobelstraat en de Pakveldstraat. Reeds eind juni 1920, dus kort na het overlijden van Jan Snijer, richtte de toenmalige plaatselijke predikant, ds. Posthumus Meijes, zich tot het College van burgemeester en wethouders met het verzoek om bij de eerstvolgende naamgeving van straten een straat naar Jan Snijer te noemen. Het college heeft niet lang daarna aan dit verzoek voldaan. Ze hebben hierbij niet op een nieuw aan te leggen straat gewacht, maar aan een karakteristiek stukje Zandvoort, waar toentertijd een zestal straten zich tot een soort plein samenvoegden – te weten de Piet Heinstraat, Heemskerkstraat, Stationsstraat, Prinsenhofstraat, Pakveldstraat en Spoorstraat – de naam Jan Snijerplein gegeven.
Als argument voor het geven van deze naam aan het pleintje dat in 1974 op het terrein van de voormalige wasserij Hollandia aan de Pakveldstraat was ontstaan, werd aangevoerd dat het restant van het oude Jan Snijerplein volledig het karakter van plein had verloren na de grote afbraak in 1943. Zo werd voorkomen dat een voor Zandvoort zo historische naam in de vergetelheid zou raken. Men besloot de paar woningen die nog van het oude Jan Snijerplein waren overgebleven, aan de Prinsenhofstraat toe te voegen. Dat oude plein lag dus waar nu de Prinsenhofstraat, Stationsstraat, Pakveldstraat en Noorderstraat samenkomen.
Jan Snijer, bijgenaamd Lange Jan, werd geboren op 03-05-1835 te Zandvoort en overleed aldaar op 14-05-1920. Jan Snijer was door de vele functies die hij in zijn lange leven heeft uitgeoefend, in Zandvoort een legendarische figuur. Zo was hij koster van de Nederlands hervormde kerk, dorpsomroeper, nachtwaker, doodgraver, lampaansteker en klokluider. Reeds bij zijn leven werd er al veel over deze bijzondere figuur geschreven. Veel van zijn persoonlijke herinneringen heeft hij op hoge leeftijd nog zelf op schrift gesteld. Uitvoerige details zijn te lezen in het boekje De dorpsomroepers en hun plek in de geschiedenis van Zandvoort (2001).
