Wandelweg (1920-1943)

©:

Hoewel niet officieel benoemd, wordt deze naam vermeld op ansichtkaarten van vóór de Tweede Wereldoorlog voor een aan de noordzijde van de Strandweg lopende weg, waarlangs de daaraan staande villa’s bereikt konden worden. Deze weg eindigde bij het Vuurtorenpad. In de jaren twintig liet baron E. von der Heijdt, die aan het einde van die wandelweg enkele huizen bezat, de lunchroom Muluru bouwen, waardoor de wandelweg onderdeel werd van het terras van Muluru. De vrije doorgang naar het Vuurtorenpad was daarna niet meer mogelijk. De naam Muluru zou een combinatie zijn van de woorden ‘museum’ en ‘lunchroom’. Baron von der Heijdt was een kenner van Aziatische kunst en had een deel van zijn verzameling in Muluru ondergebracht. Hij was een bekende figuur in Zandvoort. In zijn kapitale villa aan de Strandweg Villa Lichttoren verbleven vaak bekende persoonlijkheden onder wie de vroegere Duitse keizer Wilhelm II, die na zijn aftreden in 1918 naar Nederland vluchtte waar hij werd geïnterneerd. Hij woonde in Doorn en overleed daar in 1941.
Baron von der Heijdt was erg op Zandvoort gesteld. Hij had belangstelling voor het verenigingsleven en was beschermheer van het vroegere Zandvoorts Mannenkoor. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is hij naar Zwitserland uitgeweken en verkreeg daar de Zwitserse nationaliteit. Hij woonde in Ascona waar hij een hotel exploiteerde aan het Lago Maggiore. Burgemeester van Fenema heeft hem in 1949 aldaar bezocht. Tijdens die bespreking deelde de baron mee er veel voor te voelen in de toekomst een hotel in Zandvoort te exploiteren. Dat plan is echter nooit tot uitvoering gekomen. Hij overleed in 1964 op 84-jarige leeftijd in zijn woonplaats Ascona.