Hoewel niet officieel benoemd, wordt deze naam vermeld op ansichtkaarten van vóór de Tweede Wereldoorlog voor een aan de noordzijde van de Strandweg lopende weg, waarlangs de daaraan staande villa’s bereikt konden worden. Deze weg eindigde bij het Vuurtorenpad. In de jaren twintig liet baron E. von der Heijdt, die aan het einde van die wandelweg enkele huizen bezat, de lunchroom Muluru bouwen, waardoor de wandelweg onderdeel werd van het terras van Muluru. De vrije doorgang naar het Vuurtorenpad was daarna niet meer mogelijk. De naam Muluru zou een combinatie zijn van de wo