Kanaalweg
Dit is een verbindingsstraat tussen de Haltestraat en de Oosterstraat. Het is een van de oudere straten van Zandvoort. De naamgeving is van ongeveer 1902.
De Kanaalweg loopt uit op een deel van Zandvoort dat het laagstgelegen gebied van het dorp is. Het stond bekend als het Zwarteveldje en is nu het parkeerterrein waaronder zich een overloopbassin bevindt. Dit bassin werd in 1999 gebouwd en regelt de opvang van regenwater dat bij zeer hevige regenval niet direct via de riolering kan worden verwerkt. Omstreeks 1895 werd in de Kerkstraat de eerste riolering aangelegd en deze loosde op het Zwarteveldje. Toen enige jaren later uitbreiding van de riolering plaatsvond, werden vanaf die plaats twee uitlozingskanalen aangelegd naar een bassin in de duinen, tussen de Kostverlorenstraatweg* en de trambaan. Het was de tijd van de Boerenoorlog in Zuid-Afrika (1895-1902) en in de berichtgeving daarover werd vaak de naam van de Zuid-Afrikaanse Modderrivier genoemd. In de Zandvoortse volksmond werd deze naam al gauw overgenomen voor de uitlozingskanalen. Naarmate de bebouwing van Zandvoort zich verder naar het oosten uitbreidde, werd de afstand tot dat bassin steeds kleiner en kwamen er steeds meer klachten over stankoverlast, vooral bij oostelijke wind. Nadat enkele plannen ter verbetering van deze situatie door de gemeenteraad waren afgekeurd, werd uiteindelijk in 1907 groen licht gegeven aan het plan dat voldoende ruimte liet aan de verdere ontwikkeling van Zandvoort als woonplaats. Dat plan omvatte een rioleringssysteem van ondergrondse rioolbuizen met rechtstreekse aansluiting van de woningen op het riool; met een onderdoorgang voor de buizen van de spoorbaan. Van daar konden perspompen via een persleiding de lozing op enkele grote bezinkingsbassins in de duinen ten noorden van de spoorbaan verzorgen. De uitvoering van dit plan is bijna een jaar vertraagd doordat de gemeente Amsterdam bij de Kroon bezwaar had aangetekend tegen de in eerste instantie aangewezen plaats van de bezinkingsbassins. Na oplossing van de bezwaren en toen eindelijk alles volgens plan functioneerde, kon eind 1910 gesproken worden van een belangrijke verbetering van het Zandvoortse leefklimaat.
